1 sierpnia 2007 roku Runggye Adak, nomada z Lithangu w regionie Kham we wschodniej części Tybetu, został aresztowany za publiczne wezwanie do powrotu Dalajlamy do Tybetu. Podczas festiwalu jeździeckiego Runggye powiedział na scenie przez mikrofon: „w dzisiejszych czasach są tacy, którzy mówią, że nie potrzebujemy Dalajlamy. Dalajlama jest tym, którego sześć milionów nas, Tybetańczyków, naprawdę potrzebuje…”.

Za ten prosty akt wyrażenia swojego zdania Runggye Adak został natychmiast aresztowany, a później skazany na osiem lat więzienia za „ prowokowanie do obalenia władzy państwowej”, podobnie jak trzej inni Tybetańczycy, Adak Lupoe, Jamyang Kunkhyen oraz Lothok, którzy podjęli działania, aby poinformować świat o aresztowaniu Runggye Adaka.

W odpowiedzi na aresztowanie Runggye Adaka ponad dwustu Tybetańczyków zgromadziło się przed komisariatem policji w Lithang, by zaapelować o wypuszczenie go na wolność. Świadkowie opisują, jak policjanci i żołnierze siłą rozpędzili zebranych, używając gazu łzawiącego, granatów ogłuszających i metalowych pałek. Setki miejscowych urzędników państwowych zostały zobligowane do uczestnictwa w zebraniach w celu potępienia działania Adaka.

Po wydaniu wyroku na Runggye Adaka skazany miał powiedzieć: „Chciałem, by Jego Świątobliwość wrócił; chciałem także dać wyraz niepokojów i żali Tybetańczyków, ponieważ nie mogą one znaleźć ujścia. To skłoniło mnie do mówienia i działania.”